Ahhh 90’lar. Gençliğimin ilk yılları 🙂 Çok romantik bir giriş olabilir bu. Öyle olsun bu sefer de. Realist, idealist değil bu sefer romantik olsun istedim… Realizmin sertliğinden yorulmuş gönüllere gelsin bu yazım o vakit. 90’ların başında üniversite maceramın ilk dönemlerine rastgelen bir albüm. Bugün sorsalar bana, bir adaya düşşen ve yanına alınacak albümleri seç yavrum…
Öne çıkan
Yüzünü güneşe çevir ey insan olan…
Dünya bir kıyamet provasında. Ben yüzümü güneşe çevirdim. Siyasete ilgim kalmadı. Spor müsabakalarından daha çok keyif alıyorum. Bu düşünmediğim, önemsemediğim anlamına gelmesin. Tam tersine. Olan bitene karşı uslanmayacak bir hassasiyetim var. Bununla beraber, önümüze servis edilenler mideme dokunuyor, yiyemiyorum. Her şey bir kurmaca. Hep öyleydi. Yazılmış bir senaryonun içine ne kadar girersem o kadar yüreğim…