biraz ordan, biraz burdan derken aklımdan geçenlerin not defteri
Böyle Polyanna tadında bir yazı yazmak niyetinde değildim. Aslında uzunca süredir aklımda olan başka bir konum da vardı. Ama ne bileyim. Bende yazmak başka türlü bir his. Elime kalemi aldıktan sonra kelimeler kafamdan önce kağıda dökülüyor. Bu hep böyleydi. Çocukluğumdan beri. Yazarken yazı kendi yolunu buluyor ve akıyor işte. O yüzden kafamdaki konuyu başka bir…
Müzikleriyle hatırlanan filmler vardır. Belki bu da onlardandır, bilmiyorum gerçekten. Ancak tek emin olduğum Joni Mitchell’ın iliklerime işleyen sesi ve o muhteşem şarkının dümdüz, apaçık sözleri ve elbette Emma Thompson’ın harikulade etkileyici perfomansı. Film çok eski; 2003 yapımı, seyredeli de yıllar oldu. Ancak, kulaklarımda çalmaya devam etti. Hep hatırlattı müzikleriyle kendini. Öyle bir film. Son derece…
Epey bir zamandır aklımdaydı. Epey bir zamandır bu şahane memleketin ben de bıraktığı izi yazmak fikri. Baştan söylemeliyim. Bu klasik bir tatil yazısı değil. Hayatımda o tarz bir yazı yazmadım. Niyet de etmedim, heves de. Öyle bodoslama, içimden geldiği gibi işte. Çizmenin topuğu! Puglia’nın Salento’su… 2 sene üst üste gittik. O kadar sevdik yani. Hem de…
Şayet bir kuşaktan bahsederken araf kelimesini de aynı cümle içinde kullanacaksak, bu sanırım 70’ler için uygun olacaktır. 70’li yıllarda doğanlar aslında arafta kalmış bir jenerasyondur… Ebeveynlerimiz tarafından “aman dikkat!” önsözü ile büyütüldük. Söylediklerimize hep dikkat ettik! Çok sesli gülmedik, tartışmalarda çok sert çıkışmadık, kurallara hep uyduk. En sıkı muhalif ruhlular tarafından en temkinli şekilde yetiştirildik….
Hayatın senden aldıklarından ziyade, ona ne eklediğin önemli olan! Sizce de bu fotoğraf böyle bir çığlık atmıyor mu? Resmi görünce hiç düşünmeden altına bu notumu yazmışım. Merak edenler için bu fotoğrafı Fotis Atelier ‘in instagram sayfamda epey bir vakit önce paylaşmıştım. Etrafınıza şöyle bir bakın. Görmek için bakın ama… Ben bunu yaptığımda çok fazla endişeli, mutsuz, epey…
Sağlıklı yaşama takıldık gidiyoruz. Bizim çocuklarımız maalesef tüketim hızına yetişemeyen yeni nesil üreticilerin kurbanı. Kurbanı, çünki hem fiyatı ucuz tutacak, hem talebe yetişecek hem de 4 mevsim üretecek. Neresinden bakarsan bak olacak gibi değil. Bir de üzerine işin kolayına kaçma defomuz eklenince ortaya çıkan şey besin değil başka bir şey oluyor haliyle. Çocuklar erken gelişiyor. Hastalıklar…
Badem unu ! Bu yaz bu malzemeye takıldım. Diyeceksiniz ki şimdi; gündem çok boş, memlekette konu yok. Haklısın buna takılmakta… Takıldım işte. Kafamı dağıtıyor. Oğlum için en güzel, en sağlıklı, en az şekerli, en az unlu, hatta un kullanmadan hangi malzeme ile kek yapabilirim diye kafa patlatıyorum uzunca bir süredir. Klasik tariflerden hoşlanmıyorum. Okudum, tarifleri…
Gidişini ayrı, dönüşünü ayrı sevdiğim. Buharlaşan yollar. Çığlık çığlığa cırcır böcekleri. Bu kadar bet, bu kadar detone ses insana huzur verebilir mi? Tatildeysen evet ! Yeni yerler keşfetmek. Çekilen sonsuz özçekimler. “Adamlar yapmış abi” “Medeniyet” diye başlayan sohbetler. Klasik tatil ritüelleri. Yapmazsan olmaz yani. Denizini sevdiğim. İlaç niyetine iki dal çık. Bitti o an stresin….
Babalar evin direği derler. Halt etmişler. “Baba” Everest’tir aslında. Dimdik ayakta, Uzakta en heybetlisinden karlı dağdır. Dayanaktır. Can’dır. Sonra nefestir Baba… Üzüldüğünde sırtını sıvazlayan, Düştüğünde hemen yanıbaşında, seni ayağa kaldırandır. Kızsan bile yine hep en takdir edilen, En çok gözüne girilmek istenendir. Kahramandır Baba. Nezle bilmeyen, Hastalıkta yatağa düşmeyen, Elleri çizik çizik, Hayata karşı hep…
Gevşemek, genleşmek lazım. Güneşin tüm sıcaklığını kucaklamak, Kuş cıvıltılarına çocukluğundan çıkıp gelen ıslığınla eşlik etmek zamanı. Soğuk, parçalı bulutlu havalardan güneşe selam zamanı şimdi. Anjelika erikli franjipan tart denenmeli dostlarla geçirilecek kahkahası bol akşamlara. Limonata zamanıdır şimdi. Buzu bol, şekeri az. Diyete başlanmalı her sabah. Kiraz yiyen çöpe dönmeli… Ve dondurmasız geçen yaz akşamları olmamalı……
Yeşil Karga! 