Frank Sinatra – “My Way“, tüm zamanların en en en listemdeki,  dinlediğimde tüm hücrelerime kadar işleyebilen bir kaç nadide şarkıdan bir tanesi. Yaşıyor olduğunu suratına suratına çarpar sözleri..

Hayatın son düzlüğünde geriye dönüp baktığında herkesin söylemek isteyeceği sözler aslında. Düşün mesela; günlerden bir gün, belki de ünlü biri olmuşsun mesela. Yaşın da ileri olgunluk mertebesinde diyelim ve seninle röportaj yapılıyor. Süslü, püslü bir iki afirmasyon yapmak için kıvranıyorsun. Belki de sadece ve sadece kendinle hesaplaşıyorsun en içinden içinden. Ya da ne bileyim, belki torununa afilisinden bir iki nasihat vermek niyetin. Ve şöyle sözler akıyor ağzından ortamın tam ortasına bal gibi. Karşındakinde yaratacağın etkiyi önceden biliyor olmanın gururuyla şakıyorsun hatta…

“Dolu dolu bir hayat sürdüm, önüme çıkan tüm yollara girdim ve hepsini de kendimce yürüdüm. Hatalarım, pişmanlıklarım oldu elbette. Ağladım, güldüm,  ama kendim gibi, kendi bildiğim gibi dimdik yaşadım. Ne yapmam gerekiyorsa sadece onu yaptım. En önemlisi de hepsini kendi bildiğim gibi yaptım.” 

“Ben de ardından bu şiir gibi sözleri söyleyebileceğim bir hayat yaşamak istiyorum” dedirtecek kadar etkileyici sözler…

Bayılıyorum bu şarkıya da, yazana da, söyleyene de.

Ba-yı-lı-yo-rum.

İyi ya da kötü diye birşey yok aslında, hepsi yaşama dair, hepsi paketin içinde.

Paul Anka bu muhteşem sözleri Frank Sinatra için yazmış. İkonik bir şarkı. Zamansız.

Ne mutlu ki bu muhteşem şarkı Athena’nın dilinden -benzer kafada ve fakat bambaşka tatda- şahane sözlerle başka bir bedene bürünmüş.

Her anını yaşadıkça hayatı sevesim var. Varsın yağmur yağsın, aldırma. Bak benim güzel hatalarım var. Bir an bile kendi yolumdan vazgeçmedim. O hatalarımı da sevdim ben. Ey hayat sen öyleysen ben de böyleyim demiş özetle Gökhan. Athena’nın “Ben Böyleyim” şarkısını ilk dinlediğimde mutluluktan içimin kudurduğu doğrudur.

Bu sene Athena Açıkhava konserine bambamı da aldık yanımıza. 2. şarkıda uyudu ama olsun, kulaklar aldı o müziği. İlk konser tecrübesi Athena. Ne şahane bir başlangıç. Çok çok keyifli geçti konser*. Kapanış şarkısı da Ben Böyleyim... Kucağımda bambam, ve ben avaz avaz. “Hayatta benim her anımı yaşadıkça sevesim var. Aldırmam hiç yağmurlara…”

Bam teline basan bir melodi ve sözler…

Gökhan ne güzel demiş.

Müzik, sanata dair her şey aslında kişide pain killer gibi bir etki yaratıyor. Alırsan!

Açık havada ormanda yürüyüş yapmak, nefes almak gibi.  Ruhu gevşetir, sıkışıklığı alır, içi kudurtur, enerjiyi arttırır. Er kişiyi pek tutar kısacası… Bol bol müzik dinleyiniz.

Korkacak ya da üzülecek bir şey yok. Yürü kendi yolunda ey güzel insan. Işığın kendinsin aslında. Hayat senin hayatın. Nefes sana bahşedilmiş ne şahane bir şey. Her nefesinde yaşadığını daha da çok hisset.

Aldırma yağmurlara. Islanmak da güzel. O da yaşama dair. Tıpkı ardından gelen gökkuşağı gibi.

Hem üstelik yedi renk. Biri mutlaka senin favorindir, eminim.

*not: Konser 16 Haziran’daydı. Yazıyı yazmışım ama post etmeyi unutmuşum yine. Ah bu sene yaz hep böyle geçti bana. Yaz kafası işte… Olduğu kadarıyla(!) gevşek bir mod hakimiyetindeyim diyelim 🙂