Şimdilerde mümkün olduğunca uyanık kalabilme mücadelesi. Başı ve elbette sonu olacağı o en başından belli, her faniye özel zaman kesiti. Derin nefeslerle içimize çekmeye çalıştığımız, dünya düzleminde bize tahsis edilen bedenimizin her daim bizimle olan yorgun ruhumuza eşlik ettiği, adına hayat denen süremiz. Ve fakat buna rağmen, insanoğlunun birbirine -sanki hiç ölmeyecekmişcesine aç gözlülükle- dar…
Etiket: hayat
Ne zaman? – Şu an!
Cuma öğleden sonrasında, havayı ister fırtına, ister sel götürsün farketmezdi. Cumalar kutsaldı. Kıpır kıpır, fıkır fıkırdık. Yaşla başla ilgili değildi çünkü hatırımda annemle babamın da programları vardı. Kah misafir gelir kah gider, kah dışarda yemek organizasyonları olurdu. Bişeyler olurdu yahu. Hayatımızın o zamanlarda da griye bürünmüş “haftaiçleri” vardı ama işte Cuma’dan içimize renk gelirdi. O…
Vicdan
Açıkçası kelimeler çok da yeterli değil, hislerimi nasıl ifade edebilirim bilemiyorum. Tarihin en karanlık günlerine adı yazılı/kazılı birçok lider var. Okuduk vahşiliklerini, acımasızlıklarını. Bunlar tarihe not ediliyor ki tekrar yaşanmasın, yaşanmış olanlara bakıp ders alınsın. Hitler gelir ilk akla mesela, modern zamanlar içerisindeki en acımasız lider olarak. Bu zamanların da ötesine evrilmeye çalışan insanlığın, evrildiği…
Dilerim
Depremin yarattığı sarsıntıdan öte sallanıyor ve sınanıyoruz. İnsan olmak parantezine girebilmek çok uzaklarda bir hayal gibi. Sen-ben-biz-siz-onlar ! Devlet nerede diye seslenen halkına, cumhur-ittifakı olarak buradayız diye cevap veren bir hükümet. Halk devleti görmek istiyor oysaki, tüm organlarıyla. Yakınlarını bulabilmek, enkazın altından çıkarabilmek için askerini, akutunu, afadını; cenazelerini kaldırabilmek için, savcısını; güvenliğini sağlaması için en…
Kasım
Yazıp çizemesem de epeydir, hayat tüm hızıyla akıyor benim için son aylarda. Ekim’in gelişini hayal meyal, bitişini kesinlikle anımsamıyorum. Kendimi senenin en sevimsiz ayının içinde, üstelik son derece hazırlıksız buldum bu sene. Sevmem Kasım’ı öteden beri. Demem odur. Hüzündür Kasım. Atam’ın gidişidir, bir de koca bir senenin bitişinin habercisi… Her yanı hüzün kaplı yani. Tam kış…
Puzzle
Hayat bir puzzle ise bence sadece iki parçadan oluşuyor. Aşağı yukarı herkes bir ruhunun olduğuna sanıyorum inanıyor. Evet senin bir ruhun var! İnanır mısın? Hatta ruhunun bir ağırlığı bile var-mış. Okumuştum bir yerlerde, bir vakitte. Ölmeden önce ve sonrasında bedenin ağırlık farkından yola çıkarak ruhun kaç gram olduğunu hesaplamışlar. Ve yine hemen hemen genel kabulde…
Sevmek bir Ömür Boyu 4/4
Annemi aradım sinemaya girmeden hemen önce, kızlar ‘hadi ama hadi geç kaldık derken’, ‘ Yok’ dedim ‘benim annemi mutlaka aramam lazım’. – Anne telaşlanma bir şey soracağım sana. Dün akşam rüyamda seni ölü gördüm, dedim pat diye. Karşıda bir sessizlik. -Hayır olsun. Ölü diri getirir, hamile misin yoksa? Telefonu elimden düşürecektim neredeyse. Sahi ben en…
Kafamdakiler
Hepsini sıraya koymaya çalışıyorum ancak düşüşünceler akıp gidiyor. Aslında bir açıdan iyi diğer açıdan huzursuzluk verici. İyi çünkü zaman da akıp gidiyor. Demek ben de o zamanın içinde akıyorum diyorum. Sonra o ses konuşmaya başlıyor. Şunu yapmadın, epeydir yazmadın, oraya gidemedin, şu kitabı okumadın hala diye. vır vır vır vır… Olsun ama sen de kara…
Festival Soğuğu 3/4
Ah benim rüyalarım! Son zamanlarda çok mu fazla oldu bunun dozu acaba? Bizim sokaktaki faili meçhule bile yeterince kafa yoramadım. Bakamadım da rüya yorumlarına. Koştur koştur düştüm yollara. Bugün epey stresli zaten. Kimbilir belki de sebebi budur bu abuk sabuk rüyanın. Yoksa anneni rüyanda neden ölü göresin?” Yok ben biliyorum. İçime doğar böyle şeyler. Bu adamın…
Hoş geleceksin elbet 2017 !
Şadece kendi penceremden bakıyor olsam aslında hiç yaşamamış olmayı dileyeceğim sene 2014 olurdu. Ancak 2016 bu dünya üzerinden bakmayı seçersek şayet son derece ağır bir seneydi. Dolayısıyla yaşanacakları önceden bilseydim ve seçim şansım olsaydı, geçen sene tam da bugünde, “pas geçelim ve lütfen direk 2017’ye atlayalım” diyebilirdim. Ama bugünkü aklım da 2016’yı yaşadıktan sonra bugünkü aklım oldu. Yoksa…
Yeşil Karga! 