Yaz yaz yaz. Yazıyorum bir kenara tüm zihnimi. Belki, kimbilir, bir anda pandoranın kutusu açılacak ve içinden çıkacak beklenen nicedir. Son zamanlarda kafam çorba. Sebze çorbası. Ordan burdan, daldan budaktan, ne ararsan içinde. Kafamın içindekiler, ruhuma işlenmişler, yapmak istediklerim, hayallerim, engellerim, seçimlerim, sorumluluklarım, gündemim. Hepsi birbirine girmiş durumda. Yapmam gerekenlerle, isyanlarım birbiri içinde. Sanki koşuyorum…
Etiket: bepositive
Yine bir Corona günündeyiz
Yine ailecek evde oturuyoruz. Öyle günlere gelmişiz ki alışveriş listesine motor yağı eklemeli mi, paslanan eklemlere ne gerekir ki diye düşünceler uçuşabiliyor zihnimde. Koronada sınırdayız yani. Duygulara girmiyorum, kalmamış o nadide papatyalardan eser, hepimiz roboto bağlamışız. Geyik üstüne geyik anlayacağınız. Kafamda bin tane şey yani. Ama geçiniz hepsini. Az önce duş aldım. Anlatacaklarım gayet genel…
Kafamdakiler
Hepsini sıraya koymaya çalışıyorum ancak düşüşünceler akıp gidiyor. Aslında bir açıdan iyi diğer açıdan huzursuzluk verici. İyi çünkü zaman da akıp gidiyor. Demek ben de o zamanın içinde akıyorum diyorum. Sonra o ses konuşmaya başlıyor. Şunu yapmadın, epeydir yazmadın, oraya gidemedin, şu kitabı okumadın hala diye. vır vır vır vır… Olsun ama sen de kara…
“Pozitif Ol!” deme bana…
Yollardayken kelimeler dizi dizi sıralandığında kafamda genelde telefonumu kapıp ya da kağıt kalem ne varsa o an elimde üzerine not alıyorum. Bazen de aldığım notları unutup devam ediyorum. Bugün telefonumdaki notlarımı karıştırırken 20 Eylül tarihli bu karalamalarımı buldum. Aşağıda temize çektim. Sanıyorum o okuduğum makaleden sonra yazmışım uçaktayken daha. Gerçi o makale üzerine bir yazı yazmışım…
Çizmenin Topuğu
Epey bir zamandır aklımdaydı. Epey bir zamandır bu şahane memleketin ben de bıraktığı izi yazmak fikri. Baştan söylemeliyim. Bu klasik bir tatil yazısı değil. Hayatımda o tarz bir yazı yazmadım. Niyet de etmedim, heves de. Öyle bodoslama, içimden geldiği gibi işte. Çizmenin topuğu! Puglia’nın Salento’su… 2 sene üst üste gittik. O kadar sevdik yani. Hem de…
Arafta kalmış bir Kuşak
Şayet bir kuşaktan bahsederken araf kelimesini de aynı cümle içinde kullanacaksak, bu sanırım 70’ler için uygun olacaktır. 70’li yıllarda doğanlar aslında arafta kalmış bir jenerasyondur… Ebeveynlerimiz tarafından “aman dikkat!” önsözü ile büyütüldük. Söylediklerimize hep dikkat ettik! Çok sesli gülmedik, tartışmalarda çok sert çıkışmadık, kurallara hep uyduk. En sıkı muhalif ruhlular tarafından en temkinli şekilde yetiştirildik….
Günaydın :)
“Geçmişte yaşananları unutalım” Klasik film repliklerinde en başı çeker sanırım… Ama Hayır ! Geçmişte yaşananları unutamazsın. Hatalarını, Üzerinde itinayla iz bırakmış tüm yaralarını, Kalp kırıklıklarını, Kendinin bile bilemediği, Hiç sormadığın hayallerini, O hiç bilmediğin hayallerinin sende yarattığı boşluğu, Suçluluk duygusunu, Tüm bunların göğsündeki ağırlığını… Bilsen de hepsini, Tek tek sebeplerini, Şu anda bu noktaya nasıl…
Nefes
Hayatının hangi zaman diliminde takılırsın? Bugün? Yarın? Yoksa dünde mi? Aslında sanki hiçbiri… Hayatın içinden sadece geçiyoruz gibi … Çoğu zaman da hiçbir zamanını yaşamadan! Öyleeee bomboş. Anda değiliz aslında. Geçiyoruz işte. Direksiyon başında sen olmana rağmen evine ulaştığında o arabayı nasıl kullandığını anımsamamak gibi. Bunu algıladığımız o an bir ürperti oluyordur mutlaka. Ama sadece…
Canım Oğlum
Bugün sen çok gençsin yavrum Hayat ümit, neşe dolu Mutlu günler vaad ediyor Sana yıllar ömür boyu Ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni. Doğarken ağladı insan Bu son olsun, bu son Cem Karaca’nın oğluna yazdığı, insanın kalbine işleyen bu muhteşem sözleri eminim biliyorsunuz. Güzel günlere umut besleyen, hüzün dolu bu şarkıyı her dinlediğimde içim hep…
Stay HAPPY:)
Stay close to what makes you Happy ! Aynen katılıyorum ! Seni ne mutlu ediyorsa, yap! Kim mutlu ediyorsa, Sakın bırakma, yapış! Sapıtma elbette… Mutluluğun etrafında dolan dur işte. Bol bol kahkaha at ! ya da gülümse sık sık. Boşverrrr be! “Deli” desinler, hiççç önemli değil. Hatta mutfakta, banyoda aynanın üzerine falan yaz kocaman bir…
Yeşil Karga! 