Pudra renkli – ne çok severim bu rengi- şahane iki sütun tüm heybetiyle bu tek katlı yapıyı göğe doğru yükseltiyor sanki. Masmavi bulutlara doğru. Geniş, epeyce hem de. Binanın girişi on metre vardır. Yerler uçuk pembe mermer. Mermerin cinsini, memleketini bilemiyorum, lakin güzel. Albeni der gibi, ne demekse o. Öyle demek geçti içimden. Altı basamakta…
Ay: Temmuz 2022
ZAMANSIZ / önsöz
‘Hadi sen de yaz o zaman…’ dedi kendi kendine Guha Diyeceğim çok şey var. Ama kafam çok dağınık. Toparlamaya çalıştıkça daha da çok dağıldığımı düşünüyorum. Konudan konuya, ordan buraya derken zamanın hızına da yetişemiyorum. Su gibi. Yapılacaklar listesi uzadıkça uzuyor. Bir yoldayım evet. Öyle derler ya, işte o dediklerinden. Biliyorum yolda olduğumu ama ben yolun…
Bir derdim var …
Haksızlıklara ezelden beri, belki de anne karnına düştüğüm ilk andan beri, iliklerime kadar işlenmiş bir öfke duyuyorum. Zamanında akıtamadığım öfkemi de şimdilerde ziyadesiyle kusuyorum. Haksızlıkların toplum olarak dip noktasını gördüğümüz bir döneme denk gelmesi belki de tesadüf değil. Belki de gezegenler, ay, yıldızlar öyle istiyor. Ben bir bireyim. Ne kadar basit değil mi söylemesi? Ve…
Yeşil Karga! 