Koronanın ilk zamanlarını özlüyorum.Korku, endişe, panik daha çok taze o zamanlar.Aşı yok henüz, eller nasıl yıkanırdayız daha.En tepedekinden, en aşağıya kadar kimse aşı kalkanına girmediğinden, bir çeşit mecburi empati ortamı da var sanki. Şimdiki gibi aşı olanlar gevrek gevrek ortalarda salınmıyor henüz. Lebalem ne demek bilmiyoruz mesela.Görece safız, temkinliyiz ama, kurallara daha bir uyuluyor sanki.Ha…