Amanın dedim az önce içimden içimden. Senenin bittiği bir anda dank edince bugün, dedim kuzum sen neye niyet neye kısmet oldun bu sene? Bir düşün bakalım. Dün geceyarısından beri çatlayan başımı sadece bir ağrı ile doldurmuyorum yani. Düşünceler seli şeklindeyim…
Bu seneki niyetlerimden biri Cafe Fernando‘nun kitabındaki tüm tarifleri yapmaktı. Esasen, bir çok tarifini de denedim bu arada. Kitaba notlarımı da aldım ve fakat bundan sizin haberiniz yok. Yazmamışım çünkü.
Önce tarif denemelerimi hızlıca yazmalı, sonra kalanları sıraya koymalı. Bu arada msa’da pastacılık derslerim de var. Çooook yoğunum yani. Bildiğiniz gibi değil. Havam batsın!
Şimdi bir toparlamak gerekirse, epi topu üç tarifi bu ortamdan yazmışım.
bir de Makaron. Gerçi onda sonuç bambaşka oldu ama yiyenler hep memnundu.
Kocaaa 2017 bitecek bu mudur demeyin. Demeyelim. Yargısız infaza girer. Günah !
Misal; Çikolata Paçalı Kurabiye. 10 Mayıs 2017 tarihinde ilk denememi yapmışım. Kayıtlara geçsin lütfen.
Aman allahım. Şahane. Tadı nefis, hafif. Reçetedeki şeker miktarını elbette azalttım. Ancak birebir de uygulanabilir. Şekerle aranıza sınır çizmediyseniz bu yorumumu hiç dikkate almanıza bile gerek yok aslında.
Hani derler ya on numara beş yıldız. Her evin baş köşesine oturacak cinsten bir kurabiye. Yanlız şöyle bir sıkıntı var. Dört beş kere yaptım bu kurabiyeyi. Her seferinde farklı sonuçlar aldım. Huyum kurusun tarifi ilk denemem dışında mutlaka ayarlarıyla oynuyorum. Her oynamada sonuç değişti. Bakınız alttaki üç resme. Aralarındaki benzerliği bulabilirseniz ne güzel 🙂
Bir tanesinde top gibi kaldı kurabiyeler. Diğerlerinde yayıldı. Ama tad hepsinde şahaneydi. Şiddetle tavsiye ederim bu kurabiyeyi deneyin.
Yanlız kurabiyeyi yaptıktan otuzaltı saat sonra yiyebiliyorsunuz benden söylemesi. Cafe Fernando tariflerinin sırrı bu. En az dört en çok otuzaltı saat. Dediğim gibi henüz bitiremedim kitabı. O yüzden kahvem hazır on dakikada da kurabiye yanında demeyin hiç. Yok öyle bir dünya 🙂
E yazım bitti. Buradan tarif vermiyorum. Bir zahmet kitabı alıp deneyin. Ben başka bir vakit kendi reçetemi iletirim size işşşşallah diyerek çekiliyorum efem…
PS: O resimdeki yumuk eller benim nam-ı diğer bambamıma aittir. Lezzet garantisi için evdeki miniklerin elleri de değsin kurabiyelerinize. Bu da günün tüyosu olsun size;)
Yeşil Karga! 