Aynen,

İşin kolayına kaçma.

Üşenme.

Na-tamam bırakma.

Kısa yolu seçme.

Falan filan.

Üzerimize çöken bu kestirmeden birşeylere varma hali bizi bitirecek.

İşini severek yapan insanlara bayılıyorum.

Hayır bayılmıyorum.

Hayranım.

Ezelden beri takığım ben bu meseleye esasen.

Çünkü;

Şayet herkes işini severek yaparsa, ortaya güzellikten başka bir şey çıkmaz,

Çıkamaz ki.

Herkes işini severek yapsa keşke…

Depresif insan kalmaz ortada yahu…

Almış bir para sevdası,

Kariyer hırsı,

Sınıf savaşları,

Güç savaşları …

Hayır, ne geçecek eline?

Varsayalım tüm dünya senin!

Düşün iki dakika. Düşünmek bedava…

(İçinden düşündüğün sürece hepten bedava!)

Evet tüm dünya senin.

Kapa gözünü. Devam et düşünmeye…

Daha mı fazla yer açıldı midende? Daha mı çok yiyeceksin şimdi?

En yükseğe çıktın diyelim. Daha ötesi yok. O kadar yüksektesin mesela,

Eeee n’olacak şimdi?

Aşağı mı atlayacaksın? Belki de atlarsın kimbilir. Hedef bitti çünki.

Aslolan bugün!

Aslolan şu anda elinde olanların kıymetini bilmek,

Aslolan sen ve sevdiklerin olmalı belki de.

Elindeki işinden memnun değilsen değiştir.

Memnun olduğuna geç.

Ama o işi severek yap,söverek değil.

O zaman gelecek güzellikler zaten.

Sen de mutlu olacaksın, seninle birlikte çalışanlar da bir ohhh diyecek belki.

O “oh”lar başkalarına da sıçrayacak.

Mutluluk bulaşıcı çünki.

Arkadaşların iyi günde mi varlar?

Kötü gününde yanında olan 1 tanesinin kıymetini bil o zaman.

Bir de önce “Sen” kendini bul.

Sen ne yapmak istiyorsun?

Öyle 1 paragraflık amaç, vizyon, misyon, 5 yıllık iş planı falan gelmesin arkasından ama…

Dümdüz düşün bir kere bakalım.

Ne yapmaktan hoşlanıyorsun?

Onu bir bul önce.

Bulduktan sonra da yapış ona, bulduğun şey ne kadar saçma sapan gözükse bile yapış bırakma.

Sonra bir derin nefes al.

Hayat arkadaşın,

Dostların,

Sevdiğin işin, falan.

Takıl işte ya…

Babam derdi hep,

Mevlana’nın o meşhur dediğini;

“Ayağını sıcak tut,

Başını serin.

Kendine bir meşgale bul,

Düşünme derin…”

Tam olarak bu şekilde değildir orijinali ama canım babam bu şekilde derdi işte napayım…

Tüm dünya senin olsa kaç yazar?

Tut ki oldu.

Kapa gözlerini, en baştan bir daha düşün bakalım.

eee ne olacak şimdi?

---

not: Biraz dağınık bir yazı oldu belki ama sen kendine uyan cümleyi seç al içinden. Bir de derin nefes al, daha da derin bir şekilde ver sonra !